อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 1 มิถุนายน 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 1 มิถุนายน 2563

'อ.จำนงค์'ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง ความรุ่งเรืองของมหาจุฬาฯ

สัปดาห์นี้พาไปรู้จัก “ศ.(พิเศษ)จำนงค์ ทองประเสริฐ” บุคคลผู้อยู่เบื้องหลังความรุ่งเรืองของมหาจุฬาฯ “แบบอย่าง” ที่ดีให้ลูกศิษย์ เป็นวิญญูชนใช้ชีวิตตามหลักพุทธศาสนา พุธที่ 24 เมษายน 2562 เวลา 11.00 น.


เบื้องหลังความมั่นคงมั่งคั่งและยั่งยืนของ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย สถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาของคณะสงฆ์ไทยฝ่ายมหานิกาย อันเป็นที่ยอมรับในแวดวงการการศึกษาทั้งไทยและนานาชาติ อันเป็นที่ยอมยอมรับทั้งองค์ความรู้และวัตรปฏิบัติของผู้จบการศึกษาจากสถาบันแห่งนี้ ปฎิเสธไม่ได้ว่าผู้มีส่วนสำคัญที่สุด เป็นหลักชัย เป็นเสาหลักให้กับสถาบันการศึกษาแห่งนี้มา ตั้งแต่ยังเป็นนักบวชจนกระทั่งลาสิกขาออกมาไม่เคยหลงอยู่ในตัวเงิน ไม่เคยหลงอยู่กับอำนาจ ไม่เคยหลงอยู่กับอามิสสินจ้างที่สถาบันการศึกษาทั้งไทยและนานาชาติต้องการซื้อตัวไปเป็นอาจารย์ ไปเป็นผู้บริหาร ด้วยเป็นคนที่มีความรู้ทั้งโลกิยะและโลกุตระประเภทครบเครื่องท่านผู้นี้คือ ศาสตราจารย์พิเศษจำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต



ผมไม่ได้ยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะเป็นอาจารย์ในมหาจุฬาฯ และเป็นที่รักของลูกศิษย์หมู่มากในมหาจุฬา อันเป็นสถาบันการศึกษาที่สร้างผมมา

ผมไม่ได้ยกย่องอาจารย์จำนงค์ ในฐานะหนึ่งเป็นอาจารย์ผู้สอนสั่งให้กระผมยืนหยัดอยู่อย่างมั่นคงในสังคมได้ทุกวันนี้

ผมไม่ได้ยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะอดีตเคยเป็นเจ้าคุณ จบการศึกษาจากต่างประเทศและเป็นเปรียญธรรม 9 ประโยค

แต่...ผมยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะเป็น “แบบอย่าง” ที่ดีให้ลูกศิษย์ในการเป็นวิญญูชนใช้ชีวิตตามหลักแห่งพระพุทธศาสนา มีวัตรปฏิบัติเรียบง่าย มีอาจาระอ่อนน้อมถ่อมตน แบบเป็นอย่างให้กับลูกศิษย์ได้เป็นอย่างดี



ผมยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะไม่เคยขายจิตวิญญาณ ไม่เคยขายความเป็นพุทธะในตัวตนของตัวเอง เพื่อไปสังกัดสถาบันการศึกษาอื่น ๆ อันเป็นแสดงความ “กตัญญูกตเวที” สูงสุด ต่อสถาบันที่กล่อมเกลาและผลิตตัวตนของท่านขึ้นมา ทั้งท่านยังมีจิตมุ่งมั่นตามรอยครูบาอาจารย์ที่จะสานต่อพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ผู้สถาปนามหาจุฬาฯ

ผมยกย่องอาจารย์จำนงค์ ทองประเสริฐ เพราะท่านไม่เคยมีชื่อเสียงอื้อฉาว ฝากลูกหลานเข้าทำงานในสถาบันที่ท่านรักและเทิดทูน ไม่เคยได้ยินข้อครหา กินอิฐ กินปูน กินทราย หรือมีผลประโยชน์ทับซ้อนในมหาวิทยาลัยสงฆ์ ที่ท่านมีส่วนร่วมสร้างมากับมือ

ผมยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะท่านใช้ชีวิตแบบสมถะ พอเพียง เป็นแบบอย่างที่ดียิ่งนัก หากไม่นับว่ามีลูก มีเมีย อาจารย์จำนงค์ก็คือสมณะดี ๆ นี่เอง ใช้ชีวิตสมถะยิ่งกว่านักบวชบางรูป พอเพียงกว่าผู้ถือพรตบางท่าน



และที่ผมยกย่ออาจารย์จำนงค์ ยิ่งกว่าสิ่งใด ๆ เพราะ “ท่านเป็นนักสร้างคน เสกพระให้เป็นพระที่มีคุณภาพ ไม่ให้ถูกข้อครหาว่าเป็น กาฝากสังคม มีส่วนสำคัญคิด ปลูก เปลี่ยนให้มหาจุฬาฯ มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทั่วโลก มีวิทยาเขต สถาบันสมทบและศูนย์การศึกษาแผ่กระจายไปทั่วโลกมากกว่าสถาบันการศึกษาใด ๆ ที่ประเทศไทยเราพึงมี ด้วยจิตจำนงค์อันมุ่งมั่นของท่านจึงทำให้มหาจุฬาฯ มีพระอย่าง พระพรหมบัณฑิต มีพระอย่างพระราชวรมุนี, พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี, พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส, มีพระอย่างพระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต คือมีพระอย่างที่พระพุทธเจ้าต้องการ และมีพระอย่างที่สังคมไทยคาดหวัง และที่สำคัญมีแม้ตัวกระผมก็ถูกอบรมสั่งสอนได้ดี เพราะมีคนอย่างอาจารย์จำนงค์ ทองประเสริฐ”

ย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว อาจารย์สอนพวกเราในวิชาตรรกศาสตร์ อันเป็นวิชาพื้นฐานสอนให้มนุษย์มีเหตุและผล เพราะสิ่งนี้มีสิ่งนั้นจึงเกิดขึ้นถือว่าเป็นวิชาปราบเซียน วิชาปราบนักศึกษาที่ต้องการ “เกียรตินิยม” ยุคผมเรียนมหาจุฬาฯ อาจารย์ไม่มีเงินเดือน กินแต่รายสอนเป็นชั่วโมง ๆ ละ 300 บาท เวลาสอนธรรมเนียมปฏิบัติสำหรับอาจารย์สอนที่เป็นฆราวาส ต้องถอดรองเท้าก่อนเข้ามาสอนและเมื่อเข้ามาแล้ว ต้องยกมือไหว้ลูกศิษย์ก่อนถวายความรู้ อาจารย์บางท่านสอนเสร็จก็เลี้ยงน้ำปานะไม่คุ้มกับค่าสอน 300 บาทด้วยซ้ำ อาจารย์จำนงค์ เป็นผู้หนึ่งที่มักกระทำกับลูกศิษย์แบบนี้ ไม่เคยดุ ไม่เคยด่า และมักใช้ถ้อยคำแฝงให้คิด เช่น มีเพื่อนในห้องรูปหนึ่งถามอาจารย์จำนงค์ อาจารย์เขียนหนังสืออ่านยากมากไม่เข้าใจเลย ท่านก็ตอบนิ่ม ๆ แบบยิ้ม ๆ ว่า “ผมเขียนหนังสือให้คนฉลาดอ่าน ไม่ได้เขียนหนังสือให้คนโง่อ่าน”



หลายปีมานี้ผมไปร่วมงานสำคัญ ๆ ของมหาจุฬาฯ บ่อยครั้ง เจออาจารย์จำนงค์หลายครั้ง เข้าไปสวัสดีท่านก็ทักทายจับหัวลูบหลังด้วยใบหน้ายิ้มแย้มทุกครั้ง และทำแบบนี้กับศิษย์ที่เป็นฆราวาสทุกราย ทั้ง ๆ ที่ผมสังเกตร่างกายท่านเริ่มทรุดโทรมและอ่อนล้า แต่ท่านก็ไม่เคยทิ้ง “มหาจุฬาฯ” อันเปรียบเสมือนบ้านหลังที่สองของท่าน

วันที่ 2 พ.ค.62 ศาสตราจารย์จำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต มีอายุครบ 90 ปี ผมในฐานะลูกศิษย์ ขอแสดงความรำลึกถึงคุณความดีอาจารย์ผ่านบทความฉบับนี้ ไม่อยากยกย่องอาจารย์ตอนที่ละสังขารจากโลกนี้ไปแล้ว แบบนั้นเขาเรียกว่าเขียนและอ่านให้คนโง่ฟัง.
.................................
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย “เปรียญ10” : riwpaalueng@gmail.com



คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 362