อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 6 สิงหาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 6 สิงหาคม 2563

พ่อป่วย-แม่พิการ-ปู่กับย่าแก่เฒ่า 'น้อง'สาวน้อยนักสู้-ดูแลทุกชีวิต

เรื่องราวชีวิตพลิกผันของ"น้องน้อง"สาววัยแค่ 18 หนึ่งร่างเป็นนักเรียน อีกหนึ่งร่างเป็นเสาหลักของครอบครัว รับภาระหน้าที่ดูแลทุกชีวิต พ่อป่วยติดเตียง แม่ขาพิการ แถมปู่ย่าก็ชราภาพ อาทิตย์ที่ 14 มิถุนายน 2563 เวลา 08.00 น.


"ความทุกข์เกิดขึ้นจริง ๆ เพียงครั้งเดียว แต่ความคิดเกิดวนเวียนซ้ำซากนับพันครั้ง" ปรัชญาชีวิตจาก "พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี"

ไม่รู้เป็นเวรหรือกรรมใด หญิงสาวคนหนึ่งต้องต่อสู้ชีวิตเกินวัย ไหนจะต้องดูแลแม่พิการ ผีซ้ำด้ำพลอยพ่อยังมาพิการอีก แถมยังสูญเสียพี่สาวจากอุบัติเหตุทางถนน ไม่นับรวมถึงการดูแลคุณปู่คุณย่าอีกด้วย ที่สำคัญภาระทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับสาววัยรุ่นอายุเพียง 18 ปี เท่านั้นเอง





สาวแกร่งคนนี้เธอชื่อ น.ส.พรรพษา หรือน้อง พันเทศ อายุ 18 ปี เป็นเด็กที่มีความตั้งใจเรียน อยากจะศึกษาต่อสูงๆ แต่หน้าที่ของเธอมันมากมายเหลือเกิน อาศัยอยู่ในบ้านเก่าๆ ทรุดโทรมเลขที่ 227 หมู่ 9 บ้านคำบง ต.สะอาด อ.น้ำพอง จ.ขอนแก่น เฝ้าดูแลพ่อแม่พิการ เพราะผู้เป็นพ่อคือ นายบุญสวย พันเทศ เป็นผู้ป่วยติดเตียงช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ส่วนแม่คือ นางสมใจ สิทธิประเสริฐ ก็พิการท่อนล่างอ่อนแรงเดินไม่ได้ สาเหตุจากการคลอดบุตร

การค้นพบความลำบากนี้มาจากการที่ นางสายวสันต์ ลีเขาสูง กิ่งกาชาดน้ำพอง นำคณะออกเยี่ยมผู้ป่วยติดเตียง กระทั่งมาถึงบ้านหลังนี้และได้รับรู้ถึงวิบากกรรมของครอบครัวนี้ ภาระทุกอย่างจึงต้องตกอยู่น้องพรรพษา หรือน้องน้อง จะต้องช่วยทำมาหากินเพื่อหาเงินมาดูแลพ่อแม่พิการ แม้จะอยู่ในวัยเรียนก็ตาม



แต่เจ้าตัวไม่ท้อเพราะอยากเรียนหนังสือมากๆ เลยก้มหน้ายอมรับความจริงแล้วไปขอร้องวิทยาลัยเทคนิคน้ำพองเพื่อแจ้งว่า ไม่มีเงินค่าเทอม ไม่มีเงินจ่ายในการเรียน แต่อยากเรียนจริงๆ กระทั่ง ผอ.ฯใจดี ยอมยกเว้นค่าธรรมเนียม ค่าเล่าเรียน ในทุกกรณี ทั้งยังจัดหา จยย.มาให้ใช้ขี่ไปเรียนอีกด้วยในระยะทาง 3 กม.

''น้อง'' เล่าให้ฟังว่า มีบางครั้งที่ตนก็ท้อเหมือนกันไม่คิดว่าครอบครัวจะเป็นแบบนี้ เมื่อก่อนมีพี่สาวช่วยหารายได้มาจุนเจือ พอเกิดอุบัติเหตุขาดพี่สาวไปตนก็ต้องมาดูแลทุกคนแทน ยังดีมีป้ามีลุงมีญาติๆ คอยช่วยและให้กำลังใจ หน้าที่แต่ละวันคือตื่นเช้าหาอาหารให้แม่ เตรียมอาหารเหลวให้พ่อ ต้องทานวันละ 4 มื้อ พอไปโรงเรียนก็มีญาติมาช่วยดูแลให้ก่อน หลังเลิกเรียนเป็นหน้าที่ของตน ประมาณ 5 ทุ่ม จะต้องป้อนอาหารพ่อทางสายยางก่อนถึงจะเข้านอนได้



“ช่วงที่พ่อประสบอุบัติเหตุขณะนั้นหนูยังเรียนอยู่ในชั้น ม.ปลาย ยังหารายได้ไม่มาก โดยรับจ้างทำเหรียญโปรยทานตามงานบวช เคยคิดว่าจะต้องหยุดเรียนออกมาหางานทำจริงๆ จังๆ ทั้งที่ใจอยากเรียนสูงๆสร้างอนาคตก็ตาม แต่เหมือนความหวังที่ใกล้หมดมันจุดขึ้นอีกครั้งเมื่อมีหน่วยงานเข้ามาดูแล มันทำให้หนูพร้อมจะสู้ตาย จะตั้งใจเรียนให้จบ ได้งานดีๆ มีเงินมาดูแลคนที่หนูรักทุกคน”

อีกหนึ่งผู้ที่มีจิตกุศลพร้อมให้การอุปการะอย่าง นายศุภชัย ลีเขาสูง นายอำเภอน้ำพอง ก็เปิดใจว่า ตนจะส่งเสียค่าเล่าเรียนให่สูงที่สุดจนกว่าจะหารายได้เองได้ น้องมีมานะ ตั้งใจ สำคัญสุดคือกตัญญู ตอนเรียนชั้นมัธยมก็เป็นประธานนักเรียน คิดดูว่าเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมีหน้าที่หนักหน่วงมากทั้งเรียนทั้งดูแลครอบครัว





“ส่วนเรื่องการช่วยเหลือด้านอื่นๆนั้นผมจะช่วยเช็คเกี่ยวกับสวัสดิการต่างๆ ทั้งเงินผู้พิการ เงินผู้สูงอายุ ผมจะเติมเต็มให้ครบถ้วน ขณะที่ตัวพ่อที่พิการจากอุบัติเหตุ ผมจะเฟ้นหาผู้มีความรู้มารักษาและบำบัดอาการให้ อย่างน้อยก็น่าจะดีขึ้นได้บ้าง”

ด้าน นายศุภชัย ดอนกระสิม นายกเทศบาลตำบลสะอาด ที่ได้รับรู้ข้อมูล ก็รีบเข้ามาดูแลครอบครัวนี้ ผู้เป็นพ่อและแม่ได้รับเบี้ยคนพิการ 800 บาทต่อเดือน และศูนย์บริการคนพิการขอนแก่นจะซ่อมแซมบ้านให้ รวมทั้งจะได้รับการช่วยเหลือสงเคราะห์ครอบครัวยากจนจาก พม.ขอนแก่น พร้อมนำเสนอให้ “น้องน้อง” เข้าโครงการกองทุนส่งเสริมความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) เพื่อขอทุนการศึกษา





หากคุณผู้อ่านใจบุญมีจิตกุศลต้องการจะร่วมช่วยเหลือครอบครัวอดีตประธานนักเรียนสาวใจแกร่งคนนี้ สามารถติดต่อสอบถามได้โดยตรงที่เบอร์ของ น.ส.พรรพษา หรือน้องน้อง ที่โทรฯ 095-320-9238 หรือจะถามข้อมูลได้อีกครั้งที่เทศบาลตำบลสะอาด

“เพราะทุกชีวิตยังมีความฝัน ขอเพียงความหวังยังมีอยู่”

**********************************
คอลัมน์ : นิยายชีวิต
โดย : คุณสลีป
เรื่องและภาพโดย : ยศวิน รัตนโชติกุลชัย ผู้สื่อข่าวเดลินิวส์ออนไลน์ จ.ขอนแก่น


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 217