อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 1 ตุลาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 1 ตุลาคม 2563

เพียงรัก

ขวดแล้วขวดเล่า ทำไมเพื่อนจากแดนใต้ถึงมาไม่ถึงสักที โทรศัพท์ไปก็ไม่รับ สงสัยแกมสังหรณ์ว่าจะเป็นอะไรกันหรือเปล่า สติเริ่มเลอะเลือน แม้ไม่ต้องเปิดเพลง แต่คุยเรื่องชีวิตมากมายในชีวิตผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ก็เพลิดเพลินรื่นหู และก็ฟังดูซาบซ่านกับชีวิตที่ไม่เป็นดังฝัน พุธที่ 2 กันยายน 2563 เวลา 12.00 น.


นาน ๆ ที่เหล่าตำรวจจะได้พักกันบ้าง วันหยุดแบบนี้ พวกเขาจึงชวนเพื่อนร่วมรุ่นที่เรียนกันมาออกต่างจังหวัด เพื่อผ่อนคลายงานในกรุงเทพฯ แต่หลายคนก็ไม่ว่าง บางคนตามนาย บางคนติดงาน นัดกันได้เพียงแค่ 2 คนเดินทางออกต่างจังหวัด ระหว่างนั้นก็ติดต่อหาเพื่อนตำรวจที่อยู่ทางใต้ ฉับพลันเพื่อนคนนี้ก็ตีรถขึ้นมาในทันที

รถติดกว่าจะออกกันมาได้ พวกเขาเป็นตำรวจที่ยศเริ่มตันไม่ค่อยไต่หรือนำเป็นดาวรุ่งของรุ่นเท่าไหร่ ทั้ง ๆ ที่ตอนเรียนก็เกาะกลุ่มมาอย่างดี สงสัยจะเป็นเพราะวาสนา หรือเส้นทางชีวิตเกาะติดนายผิด หรือทำงานดีเกินไป หรือแย่เกินไป หรืออย่างไร ไม่มีใครตอบได้

ขณะที่เพื่อนคนอื่นออกรถมากมายรุ่นใหม่ พวกเขายังทู่ซี้ใช้รถเดิม ๆ บางคนแต่งงานกับหญิงสาวที่ชายใดเห็นก็ต้องหมายปอง แต่พวกเขายังคงใช้ชีวิตกับความโสดจนเบื่อหน่ายในบางครา
ไปถึงที่หมายก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว ตำรวจเพื่อนรัก 2 คนหาซื้อเครื่องดื่มมานั่งกินรอเพื่อน

ขวดแล้วขวดเล่า ทำไมเพื่อนจากแดนใต้ถึงมาไม่ถึงสักที โทรศัพท์ไปก็ไม่รับ สงสัยแกมสังหรณ์ว่าจะเป็นอะไรกันหรือเปล่า สติเริ่มเลอะเลือน แม้ไม่ต้องเปิดเพลง แต่คุยเรื่องชีวิตมากมายในชีวิตผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ก็เพลิดเพลินรื่นหู และก็ฟังดูซาบซ่านกับชีวิตที่ไม่เป็นดังฝัน

เพื่อนโทร.มาพอดี ถึงที่พักแล้ว



โทษที กว่าจะออกมาได้ นายใช้งานนู่นนี่นั่น ขับมาจริง ๆ แป๊ปเดียวเอง” เพื่อนตำรวจร่างมีน้ำมีนวลมาถึงก็ขอนอนหลับสักตื่นก่อน แต่เพื่อนตำรวจ 2 คนรีบปลุก มากินกันก่อน อย่าเพิ่งรีบนอน นาน ๆ จะได้เจอกันที

ช่วงนี้แย่ สภาพฝืดเคือง เงินทองไม่ค่อยพอใช้” เพื่อนจากแดนใต้บ่น ขณะที่เพื่อนตำรวจ 2 คนจากเมืองกรุงนั่งฟัง ขวดแล้วขวดเล่า
ในที่สุดก็ถึงเช้า

ที่พักนี่สวยงาม อาจไม่เห็นทะเล แต่ก็สงบพอให้พักผ่อนชาร์จแบตเตอรี่ ละลายความเบื่อหน่ายออกไปจากใจของแต่ละคน

ไม่นานรุ่นพี่ตำรวจโทร.มาสอบถามว่าไปเที่ยวกันเหรอ อยู่กันนานไหม ว่าง ๆ อาจขับไปหา ทั้ง 3 คนบอกมาเลย มีคนร่วมคุยเยอะยังดีกว่าคนน้อยลง เพื่อนรุ่นพี่บอกเย็น ๆ จะโทร.หา สัญญาใจกันเสร็จก็แยกย้ายกันนอน แต่นอนได้ไม่นาน ก็ตื่นขึ้นมา แล้วก็ขับรถไปรอบเมือง อาหารไม่อร่อยมากนัก ไปไหว้พระ ดูถนนหนทาง สถานที่ท่องเที่ยว ในที่สุดช่วงเย็นก็ตัดสินใจซื้อหาอาหารมากิน
เหม่อมองทะเล มองผู้คน ไม่ได้ลงเล่น มองหลายคู่ แล้วเจ็บปวด อะไรในชีวิตทำให้เราถึงโดดเดี่ยวเดียวดายได้ขนาดนี้กัน

วันทั้งวัน หมดไปกับเรื่องราวมากมาย พูดคุยแต่เรื่องงาน เหมือนสะสางมันไม่ออก ปัญหาที่บ่นก็เรื่องงานเยอะ ผู้บังคับบัญชางี่เง่า เพื่อนร่วมงานกินแรง และปัญหาความรักที่ไม่สมหวัง
กลับที่พักนั่งดื่มกิน ไม่นานรุ่นพี่ตำรวจก็สอบถามว่ายังอยู่กันไหม แชร์โลเกชั่นมาหน่อย จะขับมาหา

โอ้โห...ที่พักทุรกันดารมาก พี่ขับมาเปลี่ยวเลย ต้องเอาปืนมาวางไว้ใกล้ตัว” รุ่นพี่บ่นขณะขับรถมาจอด แล้วน้อง ๆ ตำรวจ 3 คนลงไปรับ

พี่มาเส้นด้านหลัง มันก็เปลี่ยวสิ มาข้างหน้าทันสมัย”



4 คนนั่งกันในห้องสอบถามเรื่องราวมากมาย “เป็นไงบ้างพี่ ซื้อบ้านใหม่กับเมีย ดีไหม” ใครสักคนสอบถาม รุ่นพี่ตำรวจนิ่งเงียบยกแก้วดื่มจนหมด แล้วระบายว่า “เลิกกันไปแล้ว”
ทุกคนนิ่งเงียบ ใครสักคนที่กำลังเกากีตาร์ถึงกับหยุดกึก

หลังจากนั้นรุ่นพี่ตำรวจก็ระบายความในใจมาชุดใหญ่ เรื่องของคนสองคนที่ถึงปลายทางแห่งความรัก ประสบพบเจอแห่งความจริง มันก็เบื่อหน่ายและคลายหัวใจกันไป ในที่สุดก็แยกไปตามทางก่อนที่จะมาพบกัน

ยังดีที่จบลงด้วยดี เคลียร์บ้าน “ให้ผู้หญิงเขาไป พี่ออกมาอยู่คอนโดฯแถวโรงพัก” ใครสักคนวางกีตาร์ไว้ ออกไปสูบบุหรี่ “บรรยากาศชักแย่นะ” ใครสักคนพูดกระซิบกระซาบ

รุ่นพี่ตำรวจดื่มกินหนัก ๆ ไปหลายแก้ว หลังจากนั้นเหลียวมองกีตาร์ จึงเดินไปหยิบมาเกากีตาร์เพลิน ๆ

ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้แหละนะ” รุ่นพี่พูด

ตำรวจรุ่นน้องฟัง “พี่โอเคไหม”

ไม่...แต่ต้องทำใจให้ได้ นี่แหละชีวิต”

ว่าแล้วแกก็ยกแก้ว “โอย...อย่าให้มันเศร้าเลย ยกแก้วชนกันหน่อย อุตส่าห์สละเวลามาเจอกันสักที สนุกสนานสุข ๆ นะทุกคน” ว่าแล้วทั้ง 4 แก้วก็ประสานชนกันก่อนแยกย้ายกันลงลำคอของใครของมัน ความสัมพันธ์มันช่างประหลาดนัก

รุ่นพี่ตำรวจวางแก้ว เกากีตาร์สักพัก แล้วก็เปิดปากร้องเพลง “เพียงรัก” นายตำรวจรุ่นน้องรำลึกความหลังที่เคยไปฟังสดกับอดีตแฟนสาวผู้ไม่รักเขาอีกต่อไป อุ้ม-สิริยากร พุกกะเวส มาร้องด้วย ตำรวจทั้ง 4 คนปิดตา เสียงเกากีตาร์ผ่านพ้นไปอย่างสะท้าน

เมื่อถึงท่อนร้อง ตำรวจ 4 นายเปิดปากร้องปิดตา วนไปอยู่ในความทรงจำของใครของมัน

ดื่มด่ำ ซาบซ่าน ร้าวราน....แต่มันก็คือชีวิตที่ได้แค่ “เพียงรัก”
................................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ"


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 136