อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 31 ตุลาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 31 ตุลาคม 2563

คืนที่อยากเป็นโสด

“ยังโสดอยู่ไหม” หญิงสาวเพื่อนในกลุ่มถามเธอ กินเวลาไม่นานเธอจะต้องไปรับงานให้กับลูกค้าที่ห้องเช่าแห่งหนึ่ง ปากบนหิวปากล่างต้องทำงาน นี่คือการดิ้นรนในสภาพเศรษฐกิจไทยพังทลาย ชีวิตมันก็ต้องเป็นแบบนี้ พุธที่ 14 ตุลาคม 2563 เวลา 12.00 น.


ใครสักคนพิมพ์ข้อความไว้ในเฟซบุ๊ก มันน่าจะยาวกว่านี้ แต่เธอจำไม่ได้หมด แต่ก็ครุ่นคิด บางทีอาจเป็นไปได้ว่า เธอเลือกที่จะเป็นโสด เพียงเพราะประโยคข้างบนนั้นมันพูดเต็ม ๆ ไปว่า เพียงเพราะ เรารักคนที่ไม่รัก และปฏิเสธหัวใจจากคนที่รักเรามากกว่า ชีวิตจึงเป็นเรื่องที่ลงตัวแบบนี้

เธอนั่งคิดด้วยความสงสัยขณะมองครอบครัวจูงมือกัน พ่อ แม่และลูกสาวน่ารัก 2 คน หญิงสาวเม้มปากอยากมีครอบครัวแบบนี้บ้าง อยากมีลูกแบบนี้บ้าง ตอนเด็ก ๆ เคยคุยกันว่าถ้ามีลูกสาวจะให้ลูกมัดผมเปียทั้งสองข้าง

ทำไมชีวิตถึงกลายเป็นแบบนั้นไม่ได้ บางทีเธออาจเลือกผู้ชายผิดคน บางทีเธออาจเลือกชีวิตผิดทางก็เป็นได้

ครอบครัวนี้เดินจากไปแล้ว หญิงสาวหยิบมือถือออกมาโทรฯ “ออกจากบ้านแล้ว”



ชายหนุ่มพา เพื่อน 2 คน ปีนกำแพงบ้านสูง ไม่เหลือบ่ากว่าแรงถ้ามีประสบการณ์งัดแงะเพียงพอ เขาใช้เวลาไม่นานปีนเข้าบ้าน และด้วยพรสวรรค์ที่มือเขาเบาราวกับปุยเมฆ จึงใช้มันให้เป็นประโยชน์โดยการงัดแงะสอดกุญแจผีเข้าประตูบ้าน ไม่นานประตูเปิดออก แล้วจากนั้นก็พาเพื่อนชาย 2 คนกวาดทรัพย์สินกันอย่างสนุกมือ

ใช้เวลา 1-2 ชั่วโมงที่เธอนั่งเฝ้ายามให้กับคนรัก เขาค่อย ๆ ทยอยขนของใส่รถจยย. แม้จะเสี่ยงแต่ก็สบายมาก ไม่นานทรัพย์สินเหล่านี้ถูกผ่องถ่ายไปตามร้านรับซื้อของ แลกเป็นเงินต่าง ๆ นานา จากนั้นเธอจะจำได้ว่า ชายผู้เป็นเจ้าของหัวใจเธอ ผู้ซึ่งมีมือเบาราวกับปุยเมฆจะหมกมุ่นอยู่กับยาไอซ์สูดมันกับโจ๋ทั้งวันทั้งคืน โดยตระกองกอดเธอไว้

เขาไปคว้าเธอมาจากไหน

น่าจะเป็นตอนที่เธอมีอะไรกับเพื่อนชายแล้วปรากฏว่า ท้อง ลงเอยด้วยการ ทำแท้ง ในช่วงที่เธอติดม้าอย่างหนัก ๆ เขาเจอเธอในสภาพที่ร่างหญิงสาวผอมมากลมพัดก็แทบปลิว เขาทำให้เธอเห็นค่าในชีวิตตัวเอง ทำให้เธอรู้ว่าโลกยังมีความสดใส มากไปกว่าชีวิตที่เธอต้องประสบ เธอฟื้นแกร่งขึ้น เพียงเพื่อจะรู้ว่า เขาชายผู้มีมือเบาราวปุยเมฆก็ไม่ได้ดีเด่ในโลกนี้เท่าไหร่

หญิงสาวมักบอกเพื่อนฝูงในวงเหล้าว่าตัวเองเป็นโสด ร่างเธอมีน้ำมีนวลขึ้น ความเป็นคนสวยทำให้หลายคนเฝ้ามอง จีบพูดคุย แต่เธอปัดเยื่อใย แม้จะมีเผลอใจคุยแชตไปบ้าง แต่เมื่อรู้ตัวก็รีบปิดทุกช่องทางการติดต่อ ชายหนุ่มคงงง เธอไม่พร้อม และอยากจะเป็นโสด

แต่เธอก็ไม่เคยเป็นโสดพ้นไปไกลกว่าชายที่มือเบาราวปุยเมฆ เขาทำให้เธอเลิกยา แต่สิ่งที่ต้องแลกคือการที่เธอจะต้องดูลาดเลาการลงมือให้เขา ต้องอยู่เคียงข้างหัวใจยามเขาต้องการปรนเปรอ
นี่เธอเป็นโสดจริงเหรอเนี่ย

หญิงสาวร่วมก่อเหตุมาอย่างโชกโชน เฝ้ามองต้นทาง เขาโยนให้บ้างตามสมควร มันเป็นงานที่เงินดีอย่างไม่น่าเชื่อ เธอหวังอยากจะมีครอบครัวเหมือนคนอื่น ๆ แต่โอกาสนี้ไม่เคยมาหามันยากเย็นเสียจริง ๆ



การก่อเหตุครั้งล่าสุด เธอครุ่นคิด ครอบครัวนี้จะรู้สึกอย่างไรเมื่อกลับมาบ้านแล้วพบเจอวิมานแห่งความสุขกลายสภาพเละเทะแบบนี้ แต่เธอไม่ต้องคิดไกล เพื่อนร่วมก่อเหตุคนหนึ่งปากโป้งไปพูดจาโม้โอ้อวดจนได้ยินไปถึงนิ้วตำรวจ ทำให้สายสืบตั้งหลักคว้าตัวไปสอบอยู่หลายวัน จนคายเรื่องราวทั้งหมด จากนั้นการไล่ล่าจับกุมจึงเกิดขึ้น ชายผู้มีมือเบาราวกับปุยเมฆถูกจับตัวขณะเมายาเสพติด เขาตะโกนใคร่ครวญถึงตัวเธอ น่าแปลกที่ตำรวจไม่ได้สนใจอะไร คิดว่าเขาเมายาแล้วพูดถึงคนรักเท่านั้น

สุดท้าย ชาย 3 คนโดนรวบตัวได้ สัจจะในหมู่โจรนั้นหายาก แต่มันก็ยังหาได้ ทั้ง 3 คนไม่มีใครพูดถึงเธอ หญิงสาวจึงรอดจากการจับกุมมาได้ รอดตะรางมาได้อย่างน่าแปลกใจ

เธอเป็นโสดจริง ๆ แล้วเหรอเนี่ย หมดพันธะกับชายหนุ่มของเธอแล้วกระมัง เขาคงอยู่ในโลกหลังลูกกรงสักพักใหญ่ ๆ หวังว่าเมื่อออกจากเรือนจำ เขาจะได้ใช้มือที่เบานุ่มในทางที่ถูกกฎหมายเสียที

หญิงสาวนั่งคุยกับเพื่อนในร้านเหล้า เงินทองยังพอมีเหลือ แต่หัวใจกลับเหงาสุดขั้ว เครื่องดื่มไม่ทำให้เธอหยุดคิดความว้าเหว่ในจิตใจ พลันก็สบตากับชายหนุ่ม เธอจ้องมองแล้วพยายามหลบตา แต่เขาจ้องเธอแน่นิ่งเหมือนต้องการสนใจและคุยด้วย พลันที่หญิงสาวลุกไปเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มเดินตาม ทั้งสองพบหน้ากันหน้าทางเข้า ชายหนุ่มยิ้ม แล้วโยนกระเป๋าสตางค์กับมือถือมาให้หญิงสาว “มือผมเบายิ่งกว่าขนนก นี่คือผลงาน”

หญิงสาวจ้องหน้าแล้วยิ้ม “ตกลง”



คำพูดสั้น ๆ บางเบาให้รู้ตัวว่าหญิงสาวได้ฤกษ์เริ่มทำงานอีกแล้ว ในฐานะที่ชีวิตขีดเส้นทางนอกกฎหมาย เธอไม่ใช่เพียงคนเฝ้ายามธรรมดา แต่ยังรู้จักประสานตักตวงเครือข่าย การขึ้นบ้านเป็นงานใหญ่ แต่การลักมือถือ กระเป๋าสตางค์น่าสนใจกว่า ชายผู้เป็นอดีตคนรักติดคุก แต่เขาพาเธอไปพบคนรับซื้อของที่พร้อมจะจ่ายเงินแลกกับทรัพย์สินราคาถูกที่ระบุที่มาไม่ได้

ยังโสดอยู่ไหม” หญิงสาวเพื่อนในกลุ่มถามเธอ กินเวลาไม่นานเธอจะต้องไปรับงานให้กับลูกค้าที่ห้องเช่าแห่งหนึ่ง ปากบนหิวปากล่างต้องทำงาน นี่คือการดิ้นรนในสภาพเศรษฐกิจไทยพังทลาย ชีวิตมันก็ต้องเป็นแบบนี้

หญิงสาวฟังคำถามเพื่อนแล้วไม่ตอบอะไร เธอเพ่งเล็งกลุ่มนักข่าวอาชญากรรมที่เที่ยวโม้ว่าตัวเองทำงานยังไง น่ารำคาญชะมัดยากพวกเขาคิดว่าตัวเองคือยอดตำรวจนักสืบหรือยังไง มันช่างน่าสนใจที่จะทำให้พวกเขารู้ว่าโจรที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร พวกเขาคงจะได้เขียนข่าวสนุก ๆ เกี่ยวกับตัวเองบ้าง

เธอเล็งไว้แล้ว ชายใส่แว่นคนนั้น หน้าตาน่าโดนหลอก หญิงสาวจ้องตาไม่นานตาเธอกับตาอีกฝ่ายจะต้องประสบพบกันในไม่ช้า อย่างน้อยคืนนี้เธอเป็นโสด และหวังฝันถึงว่าจะได้หลงรักผู้ชายให้ถูกคนเสียที
.......................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ" 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    100%

บอกต่อ : 80