อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 9 สิงหาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 9 สิงหาคม 2563

โชคชะตาไม่เข้าข้าง'ผู้กอง' เลี้ยงไก่ชนกี่ตัวๆหมากัดตาย

สัปดาห์นี้พาไปดูเรื่องราวของ “ผู้กอง” ที่ทำงานอดิเรกเลี้ยงไก่ชนที่ใฝ่ฝัน เซ็งตัวแรกหมากัดไก่ชนที่เจ้านายให้มา ไม่ทันไรเศร้าต่อ หมาบ้านอื่นบุกกัดอีกตัว แถมสารวัตรแอบจีบลูกพี่ลูกน้องอีก พุธที่ 4 ธันวาคม 2562 เวลา 10.00 น.


ผู้กองพักกายจากงานประจำอันแสนตึงเครียด คลายเครื่องแบบตำรวจ แต่งชุดคนธรรมดาก่อนจะขับรถออกจากกรุงเทพพระมหานครอันว้าวุ่น ขับออกมุ่งหน้าไปยังจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อหางานอดิเรกที่เขาซุ่มคิดซุ่มลองทำมาหลายเดือนแล้ว

นั่นก็คือการปั้นไก่ชน

ผู้กองหนุ่มนักสืบแววดีน่าจะรุ่งโรจน์ในเส้นทางผู้พิทักษ์สันติราษฎร เลือกทางเดินงานอดิเรกได้อย่างน่าสนใจ

“ไก่ชนนี่เหรอ”

“อะไรไปดลใจให้เดินบนเส้นทางสายนี้”


ตอบตรงๆ ว่า ความชอบ อาจเป็นเพราะสมัยเด็กเห็นไก่ เห็นการตีไก่มาบ้าง หลังจากที่โลกเปิดกว้างหลากด้วยเรื่องราวมากมายพลันที่เข้าไปในอินเทอร์เน็ต เขาก็เปิดยูทุบดูกีฬาไก่ชน แล้วก็เหมือนรักแรกพบติดใจจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น

เกิดความรู้สึกอยากจะฟูมฟักไก่ขึ้นมาต่อสู้ ครั้นจะซื้อมาเลี้ยงที่กรุงเทพฯ ก็คงจะไม่เหมาะ จึงส่งมันไปให้ทางญาติที่จังหวัดอยุธยาดูแล โดยติดต่อผ่านเพจ เสียเงินลองดู ทีแรกเอาใส่กล่องพัสดุมา เหมือนจะทารุณสัตว์ แต่เขาก็ดูแลไก่ตัวนี้อย่างดีที่สุด

ขณะกำลังฟูมฟักและอยู่ในเส้นทางศึกษาวิธีการ ให้โง่น้อยลงกว่าเดิม เขาก็ได้ไก่จากผู้บังคับบัญชาที่มีสายพันธ์ไก่ “ลองเอาไปเลี้ยงดู ลองสู้สักหน่อยก็ได้ ตัวนี้มันดี”

มันดีจริงอย่างแน่อน แต่ใช้เวลาไม่ถึง 4 เดือน โชคชะตาก็บันดาลให้อาแจ้งข่าวมาว่า



“เอ่อ..หนู ไก่ชนของเอ็งที่ให้มาเลี้ยงอีกตัว โดนหมากัดตายไปแล้ว”

ผู้กองสะดุ้ง เพราะนั่นคือไก่ที่นายให้มา อย่าให้นายรู้เด็ดขาดว่าทำไก่ที่นายให้มาตาย จึงพยายามปิดเรื่องไว้ โชคชะตาดีชะมัดยาก ที่นายไม่ได้สนใจกับเรื่องไก่ คล้ายจะลืมไปเลย จึงไม่ได้ไถ่ถามเรื่องนี้เลย

ผู้กองกลับมาที่บ้าน มองสุนัข 3-4 ตัวที่อาเลี้ยงไว้แล้วพาลหงุดหงิด บ้านต่างจังหวัดนั้น สุนัขมักจะมีอยู่แทบทุกบ้าน ไม่ค่อยจะเห็นแมว ที่สำคัญคือสุนัขแต่ละตัวนั้นดุกันจริงๆ ผู้กองนานๆ มาทีเจอหน้าสุนัขเหล่านี้ ดันโดนมันเห่าทำเอาสะดุ้งโหยงมาหลายที “มันก็ไม่เคยจำหน้าได้สักที”

มาเที่ยวคราวนี้พาเพื่อนมิตรสหายมา จ.อยุธยา ด้วย ว่าแล้วก็โชว์ไก่ตัวงาม ขนสวย จับมาอาบน้ำโชว์เพื่อน แล้วเอาเข้าสุ่มไปตากแดด “ไก่ตากแดด เขาถือว่าเป็นการออกกำลังกาย ตัวแห้งเมื่อไหร่ ค่อยพาไปเที่ยวในเมืองกัน”

“ตอนอาบน้ำให้ เหมือนมันตื่นคนนะ”

“ถ้าตื่นคนแค่นี้ แล้วไปสนามใหญ่ชนไก่ มันจะไม่ตื่นไปมากกว่านี้เหรอ”

“เฮ้ย! ของเรา สนามเล็กๆ เหมือนทีมนอกลีกเตะกัน ไม่ใช่สนามใหญ่โตอะไร ไก่ตัวนี้มันต้องสู้ได้แน่นอน”

พาเพื่อนไปพบญาติโกโหติกา เพื่อนตำรวจสักคนถูกใจลูกพี่ลูกน้องของผู้กองเข้าให้ “น้องเอ็งน่ารักดีนะ”

“ยังเรียนหนังสืออยู่” ผู้กองทำน้ำเสียงขุ่น

“ก็ไม่ได้ว่าอะไร ชมน้องเขานิด มันไม่ได้ผิดกฎหมายอาญาข้อไหนนี่”



ผู้กองตัดบท พาไก่เข้าเล้า แล้วพาเพื่อนไปเที่ยวชมเมืองเก่า ตำรวจในกลุ่มขอไปเยี่ยมบ้านเกิดอนุสรณ์สถานปรีดี พนมยงค์ รัฐบุรุษอาวุโสของประเทศ เขาพาไป ก่อนพาไปชมวัดวาต่างๆ นานา ได้พูดคุยกับเพื่อนผ่อนคลายกันดี

ทันใดสะดุ้ง! เหมือนโชคชะตาไม่เข้าข้าง อาโทร.มาบอกข่าวร้าย

“เออ...หนู ไก่ของเอ็งโดนสุนัขที่อื่นมาฟัดตายเสียแล้ว”

พอฟังแล้วปวดใจอย่างยิ่ง งานอดิเรกชิ้นนี้ช่างปวดร้าวยิ่งนัก สุนัขที่บ้านก็จริงๆ ดุเห่าคนอื่นตลอด แต่พอเป็นสุนัขตัวอื่นดันไม่กล้ากัด เหมือนเชื้อเชิญให้มาล่อไก่เจ้าของ

อนาถแท้ ๆ

ยังไม่ทันได้ต่อสู้กันเลย ยังไม่ทันได้ลงสังเวียนแรกเลยก็มาจบสิ้นชีวิตพลัดพรากกันเสียแล้ว โชคชะตาช่างเฮงซวยยิ่งนัก ผู้กองพาเพื่อนกลับไปนอนบ้านตัวเอง นั่งพูดคุยกันอยู่ดึกดื่น ใจยังเศร้าเรื่องไก่ตาย เพื่อนปลอบไปแซวไป ถามผู้กองว่าจะล้มเลิกเรื่องไก่ชนหรือยัง



“ยัง ชีวิตมันต้องศึกษาต่อไป เหมือนเป็นโชคชะตาให้ต้องเดินทางสายนี้” เพื่อนหัวเราะตบบ่าให้กำลังใจ

เช้าวันรุ่งขึ้นเดินทางกลับไปกรุงเทพพระมหานคร เพื่อเตรียมตัวทำงาน ระหว่างทางเพื่อนที่ตอนนี้เป็นสารวัตรนั่งคุยมือถือตลอดเวลา ทั้งๆ ที่นั่งข้างหน้าด้วยกัน แทนที่จะคุยกับเพื่อน ดันวุ่นกับมือถือ “เงยจากหน้าจอบ้าง” แต่เพื่อนไม่สนใจ จังหวะรถติดไฟแดง จึงแอบดูว่าคุยกับใคร

“เฮ้ย! นั่นลูกพี่ลูกน้องข้านะ”

สารวัตรสะดุ้งที่โดนเพื่อนจับได้ รีบพูดว่า “อายุ 20 ปีแล้ว ไม่ผิดกฎหมายนะ”

“นี่แสดงว่าเอ็งจะจีบน้องข้าจริงๆ เหรอ”

สารวัตรพยักหน้า “เมื่อวานคุยกันแล้วรู้สึกน้องเขาน่ารักดี อีกอย่าง การจีบกันนะ มันไม่ได้ทำผิดกฎหมายอาญาข้อไหนนี่”

ไฟเขียวพอดีพร้อมเสียงแตรเร่งรีบจากรถคันหลังทำให้ผู้กองต้องขับรถออกไป นี่สัปดาห์นี้นอกจากเสียไก่แล้ว ยังมีเรื่องปวดหัวไม่พออีกเหรอ โธ่...โชคชะตา....ช่างกลั่นแกล้งยิ่งนัก.
...................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ" 
ขอบคุณภาพจาก Pixabay


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 274